بيابان‌هاي استان

 

موقعيت و پراكندگي بيابيان‌هاي استان

استان سيستان و بلوچستان با وسعتي حدود 7/18 ميليون هكتار دومين استان از نظر وسعت و با 5 ميليون هكتار اراضي بياباني و شن زار يكي از استان‌هاي بياباني كشور محسوب مي‌شود . اراضي بياباني به شكل زير در كليه شهرستان‌ها شكل يافته است .

 

1

شهرستان

ايرانشهر

زابل

خاش

سراوان

نيك‌شهر

چابهار

زاهدان

جمع

2

بيابان و شن‌زار

1099615

430620

500145

700000

620000

695000

827380

4780760

3

درصد از كل

5 / 22

8 / 8

3 / 10

4 / 14

7 / 12

3 / 14

17

100

 

ويژگي بيابان‌هاي استان

پديده بيابان‌زايي كه به كسترش شن‌زارهاي فعلا مي انجامد ، هم چنين حاكم بودن شرايط سخت اقليمي بر مناطق مختلف همراه با بادهاي شديد فرساينده و از همه مهمتر شرايط زيست محيطي را در همه شهرستانهاي استان به صورت جدي و به شدت تهديد مي‌كند .

 

حركت تپه‌هاي ماسه‌اي تهديدي براي مزارع ، مساكن و روستاها

 

با توجه به اينكه روند جهاني بيابان زايي در حال حاضر به طور متوسط 36 متر مربع در ثانيه است امّا در استان سيستان و بلوچستان اين روند به بيش از 50 مترمربع در ثانيه مي‌رسد . بديهي است در صورت ادامه اين روند ، تا 20 سال آينده ، توسعه بيابان‌ها و شن زارها به 5/2 برابر سطح كنوني مي‌رسد .

هم اينك بهترين اراضي كشاورزي دشت سيستان مورد هجوم تپه‌هاي ماسه قرار گرفته و نزديك به 150 هكتار از اراضي كشاورزي ‌اين دشت در حال تخريب و نابودي است .

 

علل ايجاد بيابان‌ها

 مهمترين دلايل بيابان‌زايي عبارت است از :

1. تخريب جنگل‌ها و مراتع به منظور تأمين و تهيه‌ سوخت و يا توسعه اراضي كشاورزي و ايجاد مناطق مسكوني .

2. بهره‌برداري غير اصولي از مراتع و جنگل‌ها .

3. برداشت بي‌رويه از آب‌هاي زيرزميني و بهره‌برداري نادرست از آب‌هاي سطحي كه به شور شدن اراضي مي‌انجامد .

4. مهاجرت روستائيان به شهرها و رها شدن زمين‌هاي كشاورزي

 

بوته‌كني از عوامل تخريب

 

نهال‌كاري – قرق – شمس آباد ايزانشهر

 

در حال حاضر ، براي تأمين نياز‌هاي گرمايشي و تهيه غذا ، هر خانوار به طور متوسط 7560 بوته قيچ مصرف مي‌كند كه با توجه به تعداد خانوار عشاير سالانه 115 ميليون بوته قطع مي‌شود اين رقم معادل 28915 هكتار قيچ‌زار است .

علاوه بر نقش انسان در بيابان‌زايي طبيعت نيز نقش مهمي در گسترش بيابان‌ها در اين استان دارد . 50 درجه اختلاف دما بين مناطق مختلف در طول سال ، ريزش‌هاي اندك جوّي در حدود ميانگين 112 ميلي‌ليتر ، و امكان تبخير زياد ، استان سيستان و بلوچستان را به يك آب و هواي گرم و خشك تبديل كرده است . ضمن اين كه وزش بادهاي دوره‌اي و موسمي معروف به بادهاي 120 روزه سيستان ، بر خشونت آن افزوده است . در مجموع ، عدم ثبات آب و خاك كه ناشي از آب و هواي شكننده حاكم بر منطقه است ، ناپايداري مشهودي در امر توليدات زراعي و دامي در استان به وجود مي‌آورد .

 

تخريب مراتع به وسيله چراي بيش از حد دام‌ها

 

كويــــــر سيستان

 

راه‌هاي مقابله با بيابان‌زايي در استان

انسان مي‌تواند با چراي مفرط ، بوته‌زني و بوته‌كني ، آبياري غلط ، عدم استفاده بهينه از قابليت اراضي ، تبديل بي‌رويه مراتع و ديم زار و ... مجموعاً شرايطي را پديد آورد كه در نهايت منجر به كاهش توليد در ابعاد گياهي و جانوري و گسترش اراضي بياباني و كويري شود . بنابراين احياي پوشش گياهي و بازآفريني شرايط مناسب براي چرخه حيات در مناطق بياباني تنها راه مبارزه مؤثر با بيابان‌زايي است .

برخي از مقابله با بيابان‌زدايي عبارت‌اند از :

 

مالچ‌پاشي ( مالچ يك ماده چسبنده و از مواد نفتي است ) : براي تثبيت موقعيت تپه‌هاي ماسه‌اي لايه نازك و قابل انعطافي از مالچ روي خاك پخش مي‌كنند .

 

مالچ پاشي

 

خوشاب

 

احداث آب‌بند : جمع آوري آب از طريق احداث آببند نظير هوتك و خوشاب ، يكي از پروژه‌هاي موفق در زمينه يبابان‌زدايي در استان است كه در شهرستان چابهار ، به دليل بافت‌رسي و سنگين خاك اجرا گرديده است . نمونه شاخص آن جنگل‌كاري و مرتع كاري در جاده چابهار به كنارك مي‌باشد .

بخش آب و بذرپاشي : يكي ديگر از شيوه‌هاي موفق بيابان‌زدايي پخش آب و بذر پاشي است كه پس از آب‌گير شدن دشت‌ها اجرا مي‌گردد . نمونه اين پروژه دشت شيله مي‌باشد كه انتظار مي‌رود در رد صورت مراقبت و حفاظت شديد از آن ، نيتجه‌اي بسيار موفق به بار آورد .

 

پخش آب و بذرپاشي از شيوه‌هاي موفق بيابان زدائي است.

 

امكان ايجاد اشتغال در مناطق بياباني استان

علي رغم بياباني بودن استان ، مي‌توان در نقاط مختلف آن و با به كار گيري تدابير و شيوه‌هايي به فعاليت اقتصادي ، توليدي يا خدماتي دست زد كه بدان اشاره مي‌كنيم :

1. استفاده از دانش بومي در بهره‌برداري از سيلاب ها و هرزآب‌ها در استان به صورت خوشاب ، هوتك ، بندساز .

2. توليد آب‌زيان ، هم در شمال و هم در جنوب استان ، با هدف جذب سرمايه‌هاي بومي و كاهش وابستگي به زمين .

3. توسعه نيزارهاي سيستان در راستاي ايجاد تعادل بين تعداد دام‌ها و نيازي كه دام‌ها و مراتع دارند .

4. توسعه تجارت و بازرگاني به منظرو جذب سرمايه‌هاي محلي با هدف كاهش وابستگي به زمين .

5. ايجاد پوشش گياهي در حاشيه رودها .

6. ايجاد نورا سبز در اطراف سيل‌بند درياچه هامون .

7. توسعه بادشكن حاشيه مزارع .

 

اول صفحه